Pobles del Sud de Valencia

Omarmd door de rivier de Turia, tussen rijstvelden, eeuwenoude irrigatiekanalen en de sereniteit van het Natuurpark Albufera, ligt een van de meest authentieke en unieke plekken van València: Pobles del Sud. Dit district omvat acht deelgemeenten met een traditionele sfeer: La Punta, Faitanar, La Torre, El Forn d'Alcedo, Castellar-l'Oliveral, Pinedo, El Saler, El Palmar en El Perellonet. Verbonden door de Valenciaanse moestuin (huerta) en de Albufera, bieden deze plaatsen een unieke ervaring waar natuur, sport en gastronomie samenkomen.

Erfgoed met een rurale essentie

In de Pobles del Sud is het landschap cultuur. Tijdens het verkennen van de paden ontdek je traditionele boerderijen (alquerías), Valenciaanse barraca's (rietgedekte huizen), rijstdrogerijen en dorsvloeren waar rijst van het stro werd gescheiden, evenals een netwerk van irrigatiekanalen (acequias) die al eeuwenlang de velden bevloeien dankzij de hydraulische kennis uit de Moorse tijd. De belangrijkste kanalen zijn afkomstig van de rivier de Júcar (Acequia Real del Xúquer) en de Turia (Acequia de Favara), hoewel er ook natuurlijke toevoer is via drainage van de akkers (escorredors) of zoetwaterbronnen (ullals) in het moerasland.

De motoren, kleine gebouwtjes die nog steeds in gebruik zijn, verdelen het water tussen de kanalen en de rijstvelden. Een goed voorbeeld is de motor van de Casa de la Pipa, tegenwoordig omgebouwd tot een centrum voor milieueducatie.

Het district is ook bezaaid met oude "ceberas", kleine houten constructies geïnspireerd op de Valenciaanse barraca, die werden gebruikt om uien op te slaan en te voorkomen dat ze bedierven.
In alle deelgemeenten is de dorpskern georganiseerd rond de kerk, die fungeert als het verbindende centrum van de buurt. Hoogtepunten zijn de eclectische kerk in La Punta van Francisco Mora (architect van de Mercado de Colón), de neogotische kerk van Horno de Alcedo van de architect Goerlich, of de Nuestra Señora del Rosario de Lepanto in Castellar-Oliveral, waar elk jaar in september het bijzondere feest van de "Cant de la Carxofa" plaatsvindt. Daaromheen bestaat de rest van het stedelijk weefsel voornamelijk uit traditionele woningen van één of twee verdiepingen, met zadeldaken van Arabische pannen en een achtertuin. Hoewel veel van deze huizen in de loop der tijd zijn aangepast — met renovaties aan gevels en structuren — hebben ze hun oorspronkelijke essentie behouden.