De mooiste kerken van Valencia

Het is geen toeval dat de route begint bij de Kathedraal midden in het stadscentrum. Het is een gotisch bouwwerk van sobere schoonheid, zoals te zien is aan de Puerta de los Apóstoles, maar met een romaanse ingang (de Palau-poort) en een barokke ingang (de IJzeren poort). Het werd gebouwd op een Romeinse tempel en later op de grote moskee. Opvallend zijn de klokkentoren, de Micalet, en de koepel boven het transept. Binnen herbergt de kapel de Heilige Kelk, renaissancistische fresco's van musicerende engelen, het hoofdaltaarstuk van Yañez de la Almedina en Hernando de Llanos, evenals een paar schilderijen van Goya.

Vlak naast de Kathedraal ligt de Basiliek van de Maagd der Hulpbehoevenden, een bedevaartsoord voor gelovigen. Het is de enige kerk in het historisch centrum die niet is gebouwd op de fundamenten van oude parochies of kloosters, maar een nieuw ontwerp in barokstijl is. Een opvallend element is het camarín (de nis voor het Mariabeeld), een van de eerste die in Spanje werd gebouwd. De schilderingen op het gewelf zijn het onsterfelijke werk van Antonio Palomino, hofschilder van Karel II.

Vlak bij de Kathedraal (Trinquete de Caballeros, 5) bevindt zich de Kerk van San Juan del Hospital, de oudste in de stad, aangezien deze werd gebouwd in opdracht van Jaume I na de verovering van Balansiya. Het is een duidelijk voorbeeld van de overgang tussen de romaanse en gotische stijl, en het behoudt invloeden van de mudéjar-kunst. In het kleine aangrenzende kerkhof is een deel van de spina (centrale muur) van het oude Romeinse circus bewaard gebleven.

De volgende parochie op deze route, San Nicolás (Caballeros, 35), is een absolute must vanwege het picturale juweel dat het bevat. Bij binnenkomst in deze gotische tempel wordt je blik onvermijdelijk getrokken naar het kruisribgewelf, waar de fresco's die door Palomino werden ontworpen en uitgevoerd door zijn Valenciaanse leerling, Dionís Vidal, opvallen. Het beslaat 1.900 vierkante meter aan allegorieën, wat het de bijnaam "Valenciaanse Sixtijnse Kapel" heeft opgeleverd. 

Op een hoek van het Plaza de la Reina, en volledig het Plaza de Lope de Vega beslaand, verrijst de gotische kerk van Santa Catalina. De slanke barokke klokkentoren, een werk van Juan Bautista Viñes uit de 17e eeuw, is prijzenswaardig. 

In de Calle de la Nau, in goed gezelschap van het historische hoofdkwartier van de Universitat de València, vind je de Iglesia del Patriarca, geïntegreerd in het Real Colegio Seminario de Corpus Christi. In de structuur zijn renaissance-, barok- en neoclassicistische stijlen te herkennen. Mis vooral het museum niet, met opmerkelijke werken van klassieke Valenciaanse schilders, noch de verontrustende kaaiman die bij de ingang hangt en de oorsprong is van een curieuze legende. Ook de kloostergang is opmerkelijk. 

De route is niet compleet zonder een bezoek aan de Santos Juanes, precies tussen de Lonja de la Seda en de Centrale Markt. Het is een opmerkelijk heilig gebouw met een gotische basis en barokke uitstraling. Van de beginfase is het gedeeltelijk geblindeerde roosvenster bewaard gebleven (bekend als de "O de Sant Joan"). De schilderingen op het gewelf, eveneens van de hand van de grote Palomino, zijn gedeeltelijk beschadigd door een brand tijdens de Burgeroorlog. 

Buiten de muren van de oude versterkte stad bevindt zich het klooster van Santo Domingo (Plaza de Tetuán), een plek van groot erfgoed, de voormalige zetel van de Kapitein-Generaal, en bezitter van het mooiste ensemble in de flamboyante of mediterrane gotische stijl van Valencia. De schroefvormige ribben en gordelbogen zijn overweldigend.

En hoewel het geen kerk is, maar wel een seminarie was, herbergt het huidige hoofdkwartier van het Museum voor Schone Kunsten van de stad een uiterst interessante collectie unieke stukken uit de 14e en 15e eeuw, waaronder vele altaarstukken, die de evolutie van de middeleeuwse religieuze kunst tonen.