Typische Valenciaanse zoetigheden: Valencia op z’n zoetst

Er gaat niets boven lekkere zoetigheden voor een totaal bevredigende gastronomische ervaring. Of het nu om een informele “jamsessie” of een deftig banket gaat. 

We houden van zoetigheid op elk moment van de dag: bij het ontbijt, halverwege de ochtend, bij de lunch of het avondeten, of als onverholen hoofdrolspeler in onze snacks ‘s middags. O, o, o, wat zijn ze toch lekker!

In Valencia hebben we in de hele stad veel bereidingswijzen waar je helemaal gelukkig van wordt ... driehonderdvijfenzestig manieren per jaar. Vele vertonen nog de sporen van de klassieke keuken van Balansiya (de Arabische naam van Valencia) met amandelen, pompoen en honing als basisingrediënten.

 


 

DE ARABISCHE ERFENIS 

Turrón (nougat)

De turrón, een erfenis van de Arabieren die tot de dag van vandaag gemaakt wordt, is een typisch Valenciaanse zoetigheid. Ambachtelijk gemaakt, voornamelijk voor Kerstmis. In vele smaken en texturen. Geen lichte kost, maar héél erg lekker.

 

 


Arnadí

De arnadí heeft dezelfde oorsprong. Een traktatie op basis van pompoen en suiker, gegarneerd met schijfjes amandel, geserveerd als een zachte pasta in een aarden pot.

 

 


Vruchten van Sant Donís

Ook een zeer oude traditie: kleurrijke marsepein in de vorm van fruit van de mocadorà, een klassiek geschenk voor een geliefde voor de Valenciaanse Valentijnsdag: Sant Donís (9 oktober). Op die dag zijn er ook andere, grotere vormen in trek, zoals rotjes, de piuleta en de tronador: dat is de ironische formule die de bevolking van Valencia bedacht om verbodsbepalingen van koning Felipe V te ontwijken en toch iets te kunnen vieren met het geliefde vuurwerk.

 

 


 

DEEG VOOR IEDEREEN 

Als je er echt voor wil gaan en je houdt van degelijke kost, geen zorgen. We hebben verschillende voorstellen.

 

Beignets

De pompoenbeignets, erg populair tijdens de lokale Fallas-feesten, zijn veel sappiger en malser dan de veel luchtigere versie. Een meer dan goede combinatie is met een kop warme, dikke chocolademelk. 

 

 


Fartons

Als je liever een goede horchata (amandelmelk) hebt, dan zijn jouw ding de fartons, die in de jaren zestig van de vorige eeuw speciaal zijn bedacht om te combineren met de heerlijke, lokale drank. Dit gebak heb je in een traditionele versie, maar ook met bladerdeeg. En waarom zou je ze niet allebei proeven?

 

 


Coca de llanda

De coca de llanda is een soort cake, heel sponzig, met een eenvoudige bereiding die in een tinnen vorm (vandaar de naam) wordt gemaakt met bloem, suiker, eieren, olie, melk en fijne citroenschillen. Je kan het met van alles combineren. Gezien de populariteit ervan is het een vast product bij alle (banket)bakkers. De manier waarop geroosterde pompoen aan de ingrediënten wordt toegevoegd, is het meest verfijnde gehemelte waardig.

 

 


Panquemao en mona de Pascua

Een ander voorbeeld van de productie van zoetigheid in Valencia is de panquemao, oorspronkelijk gekoppeld aan Pasen. Nu kan je het op elk moment van het jaar vinden, zo populair is het. Van buiten lijkt het op geroosterd brood (panquemao betekent “verbrand brood”), met een fijne en heerlijke kruimel vanbinnen. Een uitstekende combinatie: met warme, dikke chocolademelk.

 


Gebakjes van zoete aardappel

Ook heerlijk: gebakjes van zoete aardappel, kleine dumplings gevuld met zoete aardappelpasta. Het is een echte traditie om hiermee na te tafelen, in combinatie met anijsbroodjes; kopje koffie erbij en een lokale brandenwijn, zoals cassalla: heerlijk! 

 

 

De aangename smaak van de coca Cristina wekt onvermijdelijk verslaving op. Eiwitten in een garde kloppen, geraspte amandelen, bloem, suiker en citroenschil toevoegen, alles op een wafeltje en ongeveer twaalf minuten bakken: een onvergetelijke zoetigheid.  

Niet bang om een beetje uit je dak te gaan? Nou, neem een kolossale torrija de horchata (wentelteefje van amandelmelk). Eens kijken wie daar tegenop kan!